مقدمه
در خوانش کتاب پایداری ایرانی که به کوشش جناب آقای محمد درویش و دیگر نویسندگان تهیه شده، به چند نکته محتوایی و ساختاری برخوردم که ضروری دانستم مطرح شوند. براستی که باید باور کنیم ایران امروز پیش از هر چیزی به نقد اندیشه و بالاتر رفتن ظرفیت نخبگانش نیازمند است. اگر چیزی فهم شود درباره آن پرسش و نقدی مطرح میشود وگرنه توصیفات کلی که بوی تایید خام بدهد تنها یک معامله روانی است و از ناخواندگی ژرف و نافهمیدگی حکایت میکند. نوشتار حاضر ناظر بر تجزیه و تحلیل مقالات به تفکیک(جز یک مورد) نیست و ناظر بر کلیت کتاب میباشد. امیدوارم نکتههایی که مطرح میشود دور از درایت و انصاف نبوده و بیانگر خوانشی فعال و دلسوزانه از کتاب بوده باشد.
کامل این نقد را در زیر دانلود کنید
