در این گفتوگو، چراییِ غلبهٔ بازنمایی رنج، یأس و احساس پوچی در هنر معاصر، با تأمل در نسبت میان رنج و خودآگاهی و مبانی فلسفیِ آفرینش هنری بررسی میشود.
تحولات عقلانیت در جهان مدرن، بحران معنا و تفاوت بنیادهای متافیزیکیِ هنر سنتی و هنر مدرن، از منظر فلسفی و انسانشناختی مورد واکاوی قرار میگیرد.
همچنین بازتاب این تحولات در هنر معاصر ایران، با توجه به تأثیر جریانهای فکری و هنری غرب، تجربههای اجتماعی و نسبت میان واقعنمایی، رنج انسانی و رسالت هنرمند تحلیل میشود.

